ระหว่างความผิดพลาดด้วยกัน ควรเลือกทางที่น่าจะเสียหายน้อยกว่า
.
.
กฤตย์ ทองคง
.
.
ท่ามกลาง การประสบความบาดเจ็บจากวิ่ง ที่เรายังไม่รู้ว่า ความบาดเจ็บที่ตัวเราประสบนั้นเป็นความบาดเจ็บชนิดไหน เป็นชนิดที่ต้องหยุดวิ่งหรือไม่จำเป็นต้องหยุด
*ให้หยุดไว้ก่อน*
จริงอยู่ ไม่ทุกชนิดที่ความบาดเจ็บจากวิ่งต้องหยุด เสมอไป ยังมี แต่ความบาดเจ็บบางชนิด ที่ไม่ต้องหยุดวิ่ง มีอยู่
แต่นะ.....ถามว่า ผู้เจ็บ นั้นมีความรู้หรือเปล่าว่า ที่ตัวเองเป็นนั้น เป็นความบาดเจ็บชนิดไหน แบบที่ต้องหยุด หรือไม่จำเป็นต้องหยุด
ในท่ามกลางความคลุมเครือ นักวิ่งจะปฏิบัติตัวอย่างไร ?
ในท่ามกลาง ความจำกัด ของการรับรู้ ท่ามกลางการไม่มีโค้ช ฝึกเอง เราต้องใช้หลักการแยกแยะอย่างไร
มีวิธีการไตร่ตรอง ดังนี้.....
ระหว่างการปฏิบัติไปแล้วเกิดความผิดพลาด ทั้งสองทาง ทางใดปฏิบัติไปแล้วผิดพลาดเสียหายเสียดทานน้อยกว่า ก็ให้เลือกทางนั้น
ทางที่ดีที่สุด.....คือเราต้องตามไปรู้ก่อนว่า ที่เราเป็น เป็นความบาดเจ็บชนิดไหนเสียก่อน จะได้ทำตัวได้ถูก ต้องไปรู้ ไปถามและต้องให้แน่ใจ แหล่งที่ให้แนวทางมา ต้องถูกต้องด้วย
เรื่องมันใหญ่นักรึ ? กับการขาดซ้อมเพราะเสียเวลาไป จากความเข้าใจผิด ไปหยุดเสีย เลยวิ่งไม่ทันคู่ประกบ
หรือหากว่าเราเลือกอีกทาง ฝืนวิ่งไปทั้งๆที่เจ็บและควรจะต้องพัก ขับเคลื่อนตัวเองเข้าภาวะเรื้อรัง สุ่มเสี่ยง ดับอนาคตวิ่ง
ทางเลือกใดผลลัพธ์ออกมา มันสุ่มเสี่ยงน้อยกว่า ก็ให้เลือกทางนั้น
ทางเลือกทางใดถ้าผิดพลาดเสียหาย ร้ายแรงกว่าก็ควรหลีกเลี่ยง
บางคราวนะ.....วิธีคิดเป็นสิ่งสำคัญมากกว่า Knowledge
.
.
กฤตย์ ทองคง
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.