ใครก็อยากวิ่งเก่งกันทุกคนนั่นแหละ...แต่

 ใครก็อยากวิ่งเก่งกันทุกคนนั่นแหละ...แต่

.

.

โดย

กฤตย์ ทองคง

.

.

การจะประสบความสำเร็จในการวิ่ง พูดง่ายๆก็คือ "วิ่งเก่ง" นั่นต้องอยู่แล้ว แต่คนที่วิ่งไม่เก่งจะประสบความสำเร็จก็ยังพอมีอยู่ให้เราเห็นอยู่บ้างเหมือนกัน

ด้วยว่า เขาต้องเอาความอุตสาหะเป็นอาวุธเข้าปะทะ

จะให้ดี ก็ต้องทั้งวิ่งเก่งและบากบั่นพากเพียร น่าจะรับประกันความสำเร็จได้ค่อนข้างแน่นอน

มองลึกลงไปในรายละเอียดจะพบว่า มันก็อยู่ที่ระดับความกระหายในความสำเร็จนั้นด้วย หากมีความอยากได้น้อย ก็ย่อมมีแรงทะลุทลวงได้น้อยตามไปด้วย ถ้าอยากได้มาก มันก็จะมีแรงขับเคลื่อนได้มากนั่นเอง

เรื่องนี้ คนเรารู้กันทั้งนั้น แต่ทำได้เพียงบางคน เป็นเพราะความสมัครใจจะทำหรือไม่เท่านั้นเอง

ก็คือ ต้องมีความกระหายในความสำเร็จที่มากพอ มากพอจนกลั่นออกมาเป็นความอุตสาหะได้ ที่คนวิ่งเก่งหลายคนมักจะขาดแคลน

หน้าฝน ฝนมันก็ตกทุกเย็นอยู่แล้ว เราหลบฝนเมื่อฟ้าตั้งเค้า แต่คนอื่นไม่หลบ ยอมเปียกเพื่อให้ภารกิจต้องฝึกได้บรรลุ แค่นี้ก็เห็นความแตกต่างที่ชัดเจนแล้วกับแค่ไหนของความต้องการผู้นั้น

คนนึงอยากประสบความสำเร็จมากเสียจนกระทั่งอุปสรรคฝนทำอะไรเขาไม่ได้ จนต้องออกมาฝึกท่ามกลางฝน แต่อีกคน "ไม่"

สิ่งนี้ไม่มีผิด ไม่มีถูกใดๆ ใครเลือกอะไรก็ได้อย่างนั้น You'll get what you pay. หน้าฝน ฝนมันตกกี่วัน มันแห้งกี่วันในเดือนหนึ่ง รู้สึกว่าจะตกเกือบทุกวันนะมากหรือน้อยเท่านั้น

การที่เราเลือกฝึกเฉพาะวันที่แห้ง มันมีวันแห้งไม่มากนัก เราจะตกอยู่ในเงื่อนไขขาดซ้อม ไม่พอเพียงนั่นเอง

ถ้าจะมีการรับมือด้วยเครื่องวิ่งอยู่กับที่ใต้หลังคากันฝนในห้องฟิตเนส ก็ต้องใช้เงินเช่าเวลาเขา หรือลงทุนซื้อเครืองมาใช้ในบ้านของเรา ที่สถานะก็เหมือนกัน คือเอาเงินเข้าซื้อหาแลกเปลี่ยน แต่จะได้ผลไม่ทุกคน อย่าลืมนะว่า

90% ของเครื่องที่ซื้อมา ไม่ได้ใช้ หลังหายเห่อเครื่องแล้ว ฝุ่นจับเป็นราวพาดผ้า และ 90% ของยิมที่เช่าเวลาไว้ ก็ไม่ได้ไปใช้เอง จนหมดเวลา

จ่ายเงินแล้ว แต่ไม่จบนะ

ค่าที่ว่าจ่ายแล้วยังต้องไปฝึก มันไม่ลอยมาให้ถึงเป้าหมายฝึกเอง นี่ว่าด้วยแค่หนีฝนให้พ้นเท่านั้น ยังไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องความเกียจคร้านใดๆเลย

สุดท้ายก็จะไม่ผ่าน ถ้าเราเหลาะแหละ

ความอุตสาหะที่กล่าวถึงในตอนต้น ก็กลับมาทวงถามอยู่ดี ลงว่าถ้าไม่อุตสาหะเสียอย่างก็เหลวจนได้ วนกลับมาที่เดิม

การใช้จ่ายออกไปแลกเปลี่ยนกลับมา ต้องตรงจุด ต้องถูกประเด็น หลายครั้งมากที่เราไม่ได้ต้องจ่ายเป็นเม็ดเงินมากกว่าจ่ายในรูปความพยายามอุตสาหะบากบั่นอยู่ดี

"Great works are performed not by strength but by perseverance."

Samuel Johnson

สมควรที่ผู้ปรารถนาสัมฤทธิ์ผลวิ่งทุกคนควรทำความกระจ่างชัดว่าสำหรับตัวเธอเอง ประเด็นมันอยู่ตรงไหน?

วิเคราะห์ให้ตรงกับความเป็นเราได้เมื่อไร ก็จะกำหนดจุดลงมือได้ตรงเมื่อนั้น

.

.

กฤตย์ ทองคง

11 สิงหาคม 2563

.

.

นี่ยังไม่นับฝนแห้งวันนี้ไม่ตก แต่ขี้เกียจ อย่างนี้ก็มี

.

ต่อให้ไม่เพียงเป้าหมายเอาวิ่งเก่งใดๆ

แต่วิ่งเพื่อลดน้ำหนักเท่านั้น ทวงสุขภาวะกลับคืนมา ก็ย่อมต้องการมานะบากบั่นเอาจริงไม่ท้อถอยเช่นกัน

ทุกเป้าหมายนั่นแหละ จะอ้างว่า"เพื่อสุขภาพ" แต่เหลาะแหละ ก็จะพลาดเป้าหมายอยู่ดี

ลงจะจับอะไร จับแบบหยิบโหย่งก็จะไม่สัมฤทธิ์ทั้งนั้น

.

บอกไว้หลายที่แล้วว่า เราตากฝนแล้วไม่สบายนั้น เกิดเพราะเราไปติดเชื้อไวรัสหวัด ถ้าไม่ได้ไปติดมา ตากฝนยังไงก็ไม่ป่วย และต่อให้นอนห่มผ้าอยู่กับบ้าน ถ้าลงติดไวรัสมา ก็ป่วยอยู่ดี มันไม่ได้อยู่ที่ฟ้าฝน อยู่ที่การติดเชื้อหรือไม่เท่านั้นเอง

.

เมื่อหลบฝน กลับไปบ้านแล้ว -น้ำก็ต้องอาบ -ผมก็ต้องสระ -ผ้าก็ต้องซัก เราจะรออะไร เมื่อพินิจให้รอบแล้วจึงไม่เห็นจุดหมายว่าจะหลบฝนไปเพื่ออะไร ไหนๆค่ามันไม่ต่างอะไร ทำไมจากฐานที่เท่ากัน เราจะไม่ขาดซ้อม

.

[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่