ความปิติจากการทำได้
.
.
โดย
กฤตย์ ทองคง
.
.
ระดับการคาดหวังจากการพัฒนาวิ่งที่เหมาะสม
ที่มีความเป็นไปได้จริง จะเป็นเงื่อนไขที่เอื้อให้ตัวเองมีความสุขปิติจากการวิ่ง
ไม่ว่าจะวิ่งได้เร็วขนาดไหน
ก็ไร้ความหมาย ถ้าผู้วิ่งไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองทำได้
นั่นคือปัญหาวิ่งไม่ได้เกิดจากเทคนิคการฝึกปรับปรุงฝีเท้าแต่ประการใดมากกว่าปัญหาจิตใจ
ที่เราเสพติดวิธีคิดมาจากโลกทุนนิยมประจำวัน More is better ได้แล้วได้อีก
มากแล้ว มากยิ่งขึ้นไปอีกยิ่งดีใหญ่
แล้วเอาวิธีคิดเช่นนี้มาใช้กับการวิ่งอดิเรกของตัวเอง
เมื่อเป้าหมายสูงเลยทำยาก
เมื่อทำไม่สำเร็จ ก็เสพทุกข์หรือไม่สุขเท่าที่ควรจะเป็น
กล่าวอย่างง่ายๆ
การพัฒนาถ้่าคาดหวังนิดหน่อย จะทำได้ง่ายกว่า ถ้าคาดหวังการพัฒนาสูงสเต็ป
เราจะทำได้ยาก ทั้งๆที่เราจะมีความสุขเหมือนกัน ไม่ว่าจะมีขั้นบันไดนั้นสูงขนาดไหน
ความฉลาด
คือการเซ็ทเป้าหมายแต่ละขั้นให้สูงขึ้นนิดเดียว และการบ้านคือ
"จงทำมันให้ได้"
ผลทางอ้อมอีกประการคือ
การแช่เย็น (Repeat)กลับยิ่งอุ่นใจมากยิ่งขึ้น
จงเตือนตัวเองเสมอว่า
ไม่ว่าเราจะวิ่งได้เวลาเท่าใด เราต้องมีความสุขจากที่เราทำได้นั้น
ขั้นสเต็ปที่เราพัฒนาได้สูงก็สุขเท่าๆกันกับขั้นเตี้ย
ดังนั้นเราควรฉลาดมีความสุขหลายครั้งดีกว่าครั้งเดียวหรือน้อยครั้งใช่หรือไม่
.
.
กฤตย์
ทองคง
21
กุมภาพันธ์ 2563
.
.
