สำเร็จแชมป์เมื่อไรคือเปิดพื้นที่เรียนรู้ใหม่ๆ
.
.
โดย กฤตย์ ทองคง
.
.
เนื่องจาก
SW
(Speedworks) มีหลายชนิด
แต่ละชนิดก็มีกิริยาวิ่งที่แตกต่างกัน
นำไปสู่การพัฒนาวิ่งในจุดที่หลากหลายนั่นเอง
นักวิ่งควรฝึกให้ได้ทุกอย่างถ้าเป็นไปได้
เพื่อฝึกให้ร่างกายรับมือกับความหลากหลายให้ได้ นี่คือสิ่งที่ดีที่สุด ไม่หลีกหนีสิ่งที่ไม่ชอบ ไม่เลือกฝึกเฉพาะที่ตัวเองชอบ พร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
แต่ในความเป็นจริง
คนเราอาจมีความไม่พร้อมจากปัจจัยหลายปัจจัย ที่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยน
ลดซ้ายเพื่อขวา เพิ่มบนเพื่อล่าง เราต้อง Compromise หลายอย่าง
เพื่อเป้าหมายสุดท้าย
ผู้เขียนเคยแนะนำในบทความอื่นไปว่า
สำหรับนักวิ่งฝึกเพื่อเป้าหมายแข่งขันที่อาจมีข้อจำกัดในการฝึกขอด Interval เช่นสูงวัยหรือหญิง ย่อมมีความเป็นไปได้ที่จะหันไปเน้นการฝึก Tempo
แทนขอด หรือใช้ Tempo เป็น SW อย่างเดียวก็ทดแทนได้
นั่นก็จริงอยู่
แต่วันนี้ขอเขียนอีกมุม
ไม่ได้หมายความว่าที่เขียนไปผิด เพียแต่บอกว่า
ที่แนะนำไป ไม่่เป็นประการที่ดีที่สุด
แต่เป็นการเขียนคำแนะนำที่ปรับเปลี่ยนเหมาะสมใช้สิ่งที่มีให้มากที่สุด
และหลีกเลี่ยงสิ่งที่มีน้อยหรือสิ้นไร้มากที่สุด แน่นอน
มันก็ย่อมลดระดับประสิทธิภาพที่น่าจะได้ดีที่สุดลงเช่นกันไปด้วย
ความเป็นจริง มีอยู่ว่า
1) SW ที่ดีที่สุด คือ SW
หลายหลากคละชนิด สำหรับคนที่ทำได้
ให้เอามันทุกชนิดเลย
1.1) ขอด Interval
1.2) เทมโป้
Tempo
1.3) ฟาร์ทเลค
Fartlek
1.4) ปิรามิด
Piramid
ฯลฯ
(ฝึกหลายชนิดดีกว่าฝึกน้อยชนิดหรือฝึกอย่างเดียว
แต่ควรระวังปริมาณแต่ละชนิดก็ต้องน้อยลงตามส่วนด้วย)
2) ในบรรดากลุ่มเปราะบาง นักแข่งกลุ่มสูงวัย หรือนักวิ่งกลุ่มหญิง
หรือหญิงสูงวัย หลายท่านที่ติดอันดับ
แทบไม่มีการฝึก SW
ใดๆเลยก็มี
นี่คือประเทศเรา
ที่สถานการณ์แข่งขันไม่ได้เข้มงวดแหลมคมเหมือนกับการแข่งวิ่งประเทศนอก
การแนะนำไปให้ฝึกในสิ่งที่ดีที่สุด
แต่ผู้ปฏิบัติการอยู่ในเงื่อนไขที่สิ้นไร้ผู้ควบคุมการฝึกจากผู้ชำนาญการ อันเป็นสิ่งแวดล้อมส่วนใหญ่ของพวกเรา อาจจะนำความผิดพลาดบาดเจ็บได้ ยังมีความเป็นจริงอยู่
เพื่อหลีกเลี่ยงประการนี้
ผู้เขียนจึงมีไอเดียที่พยายามลดทอนความเสี่ยงของกลุ่มนักแข่งเปราะบางด้วยการใช้ Sessions ใดที่มีความร้อนแรงน้อยกว่า เช่น Tempo ทดแทน Interval
ในขณะที่เขียน
แนะเพียง Tempo
ให้ไป ไม่แนะนำขอด Interval
ก็นึกอยู่ว่า สักวันหนึ่งจะเขียนความจริงให้รอบด้าน
คือบทความนี้
แจงว่า
1) สิ่งที่ดีที่สุดของการฝึก SW คือทุกชนิดของ SW จัดให้หลากหลายเข้าไว้ จำไว้ "ตัวบล็อกความเร็วในสนามแข่งขันคือ
การฝึกวิ่งที่เหมือนเดิมทุกวันจากสนามซ้อม ทั้งความเร็วและระยะทาง" จงจับมันผันแปรให้หมด หลากหลายระยะทาง หลากหลายความเร็ว ระยะทางที่ไกลออกไป ความเร็วต้องถูกหรี่ลง และกลับกัน
2) ถ้ามีความจำกัดใด
ก็ให้ตัดลงเหลือตัวปัจจัยที่เสียดทานกับเราน้อยที่สุด เพื่อบรรลุการฝึก คือสิ่งที่ดีรองลงมา
สิ่งสุดท้ายที่อยากจะฝากไว้ก็คือ เมื่อท่านใดพร้อมที่จะปรับเปลี่ยน จะรักสิ่งที่จะเรียนรู้ใหม่ๆ พัฒนาเปลี่ยนแปลงทั้งด้านในและด้านนอก ท่านควรที่จะฝึกรักในสิ่งที่ท่านไม่ชอบได้แล้ว
ท่านควรเปิดการเรียนรู้
ให้ทำในสิงที่ไม่เคยทำ
ลงมือฝึกในสิ่งที่ไม่เคยฝึก
ตกลงใจเลือกฝึกที่เคยเป็นจุดอ่อน
แทนที่จะเลือกจุดแข็งพัฒนาให้แข็งขึ้นไปอีกอย่างที่เคยเป็นมา ค่าที่ว่า
นี่คือจุดอ่อนประการสำคัญของแชมป์หลายตัว
คนเราไม่เคยมีใครเก่งมาแต่อ้อนแต่ออก
มาปรับเปลี่ยนเรียนรู้เอาเมื่อภายหลังทั้งสิ้น มิเช่นนั้น จะเรียกว่า "มนุษย์" หรือ
สิ่งที่ยิ่งใหญ่จริงๆมิใช่รางวัลความสำเร็จหรืออันดับรางวัลใดๆมากกว่าความกล้าหาญที่จะตัดสินใจหันหน้าเช้าเผชิญกับมันที่ไม่คุ้นเคย รับมือปรับตัวตนเพื่อการเปลี่ยนแปลง
ทั้งนี้เป็นไปตลอดอายุขัย
ขนาดแม่ใจยักษ์ยังถูกฝึกให้รักเด็กได้ ไม่มีอะไรที่ฝึกไม่ได้ มีแต่ดื้อ ไม่ยอมฝึก
นับประสาอะไรกับการไม่ชอบขอด
จะฝึกให้รักขอดก็ย่อมได้
อยู่ที่เราจะหันด้านมุมใดของเราเข้าจัดการกับมัน It's all about how you approach
it. ตรงนี้ต่างหาก
ขาเก่าที่ฝึกมานาน
มีพรรษาวิ่งหนาแน่นแล้ว
ถ้าปรารถนาที่จะยกระดับการเรียนรู้
มีสภาพเรือนร่างที่เหนียวกว่าสมัยแรกมาวิ่งด้วยซ้ำ ทำไมเราไม่ลองหัดฝึกในยิ่งที่ไม่คุ้นเคยนั้น
ไม่ใช่เพื่อการสำเร็จที่ปลายทางรางวัล
หรือแม้แต่ PB
เวลาใหม่ๆที่ลดลง
แต่เป็นปลายทางที่ "เต็มคน" ของเรานี่เอง
ขอเพียงให้ดำเนินไปตามหลักการที่แนะนำเท่านั้น
1) จากน้อยไปมาก
จากอ่อนจางไปสู่เข้มข้น
ไม่ใช่กลับกัน
ยิ่งมากขึ้นยิ่งเหี่ยวลง
2) มีการเตือนเรือนร่างก่อนฝึกหนัก อย่าสวาปามทันที ต้องมีการวอร์มและยืดเส้นก่อนเสมอ
3) พร้อมปรับเปลี่ยนใดที่ผิดไปถูก
มากหรือน้อยให้สอดคล้องกับความป็นตัวเรา
4) เรียนรู้จดจำ
อย่าทำผิดซ้ำซ้อน
5) สังเกตปฏิกิริยา
จับความรู้สึกและปรับเปลี่ยนเชื่อฟัง
อย่าดันทุรัง
6) คาดหวังการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ตารางฝึกไม่เคยนิ่ง แน่นอนไม่ควรให้นิ่ง นิ่งเมื่อไรจงจับผันแปรให้ฉีกมันออก
7) เจออุปสรรค
ลงมือไตร่ตรอง คิดซิ
จะรับมือกับมันอย่างไร ถ้าติดขัดจะถามใคร เพื่อบทเรียนใหม่จะสรุปออกมาก้าวต่อไป
บรรทัดสุดท้ายที่ปรารถนาจะวางความท้าทายเอาไว้คือ "ไม่ว่าจะสำเร็จหรือยังไม่ลุล่วง
ขอยืนยันว่า "ไม่มีคำว่าเสียใจ"
เชื่อผม
กฤตย์ ทองคง
13 กันยายน
2563
.
ถ้าเราเข้าใจใหม่ว่าขอดวิ่งไม่เต็มเท้า
ราว 90-95% เท่านั้น
และปรับตามนั้น
เราจะทำได้
ที่ทำกัน
เทเต็มเหนี่ยว 100% มันจึงแหยงขอด เห็นเป็นยาขม
ก่อนวันลงขอด
ควรจัดเบา easy
กรือไม่เกิน 50%-60% max เพื่อรุ่งขึ้นจะได้มีพลังสดดีทำได้
.
