วิ่งได้ตลอดอายุขัย
ไม่ว่าผู้เขียนจะวางคำนี้ไว้ตรงไหน
อย่างถูกขานรับมากเป็นพิเศษ.........
คำว่า "อายุขัย" ได้รับ vote สูงมาก
เขียนลงไปที่ไหน ก็ได้รับแซ่สร้องสาธุการ
จึงขออนุญาตขยายตรงนี้นิด
เผื่อผู้สนใจ
................
ถ้ารับสิ่งใดเป็นเป้าหมาย(เช่นอายุขัย)
เราต้องรู้ How to...สิ่งนั้น
อย่างไม่ซับซ้อน การวิ่งจนจวบสิ้นอายุขัย ไม่ใช่ต้องทำอะไรให้เหนื่อยยากวุ่นวายเยอะแยะ
@แค่วิ่งวันละไม่ต้องมากนัก too much
@ไม่ต้องเหนื่อยนัก too fast
@ไม่ต้องทนทุกข์ขมขื่น พักผ่อนให้พออาการฟ้องต้องหยุด too soon
ง่ายจริงๆ ไม่ใช่ต้องวินัยแบบแชมป์คิปโชเก้
แล้วความสม่ำเสมอนั้น ก็ไม่ใช่ต้องทุกวัน
แต่เป็นไปแบบ ดวงไฟสายราวที่ดับไปบางดวง เราก็ยังเห็นเส้น cord ของมันว่าต่อเนื่องเป็นสายราวในความมืด เชื่อมกับดวงต่อไป
ไม่ใช่ต้องวิ่งทุกวัน มีกิจธุระ ก็ไปทำ ไม่มีก็วิ่ง แค่นี้เอง แต่เราทำกันไม่ได้ เพราะเราให้ความลุ่มหลงกับสิ่งที่ไม่ใช่แนวทาง กับรองเท้ารุ่นใหม่แพงๆ กับสนามมีชื่อที่ต้องไป กับเหรียญ majors กับ resume อุลตร้า เกียรติประวัติกูเคยแล้ว(เท่มะ?)
โดยเอาชีวิตที่ควรสงบไพบูลย์ร่มเย็นขึ้นบูชายัญ
ถามตัวเอง...
ถ้าโลกไม่มีเฟซ เราจะยังทำมะ?
ทำแล้ว อดทนเก็บไว้ในใจได้มะ
ถ้าไม่ได้ คำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้วเลย
ตรงนี้ต่างหาก
ไม่ได้ว่าพวกใครที่ทำสิ่งนี้ไม่ดี
แต่เขาย่อมทราบดี ว่าผลกระทบคืออะไร และพวกเขายินดีแล้วที่จะใช้จ่ายแลกเปลี่ยน ก็เรื่องของเขา แต่เรื่องของเราก็ต้องการการจัดการอย่างจำเพาะ ไม่ใช่ไปเอาภาพฝันเหมาโหลแบบนั้นบ้างมาเป็นโมเดล
ที่เราไม่ใช่เขา ต้องคิดว่าเป้าหมายนั้นเหมาะกับเราไหม การไตร่ตรองที่รอบคอบ เราต้องช่างน้ำหนัก ใดหนักหนากว่า ใดเสียดทาน ใดสิ้นเปลือง กับความเป็นตัวเรา
รอบคอบดูทุกแง่มุม แล้วปล่อยโมเดลนั้นไปไม่ดราม่า เลือกหนทางอายุขัยที่ไพบูลย์ แล้วไม่ต้องไปวิพากย์วิจารณ์ ปล่อยเขาไป ทุกคนคิดเองได้ "ไม่มีใครต้องถูกซานต้าเรียกพบ"
(ถ้อยคำฉุกคิดจากหนังเรื่อง the Polar Express)
อย่างคิดได้ อย่างตรองตก ชีวิตเราจะร่มเย็นขึ้นทันที วินาทีนี้ เดี๋ยวนี้เลย
ไม่ต้องรอใดๆ นี่เลย...!!!
.
.
กฤตย์ ทองคง
9 สิงหาคม 2563
.
รู้สึกมากไปนิดหนึ่ง ที่ผู้เขียนต้องก้าวเข้ามาสอนวิธีไตร่ตรองให้กับคนร่วมสมัย
ขออภัย มันมีมูลครับ
.
เมื่อลงลึกมาถึงตรงนี้ไง ถึงบอกว่า อย่ารีบร้อนพัฒนาวิ่ง เพราะมันรีบไปไม่ได้ การจะคลิกลงประเด็นต่างๆ ย่อมไปพ้นจากการเร่งรัดใดๆ
.
