ผู้ผ่านทางมาก่อน
"หน้าที่เตือนเป็นของผู้มาก่อนทุกคน คือส่วนดีที่ทำให้วงการมีบรรยากาศที่ "เอื้อรัก" กัน จงทำต่อไป อย่าให้ความโอหังของเด็กวานซืนมาบั่นทอนความใฝ่ดีจากพวกเรา คนอื่นยังมีรอคำเตือนอีกมาก"
เป็นย่อหน้าหนึ่งของบทความเก่า
ที่เราเห็นอีกครั้งแล้วอดไม่ได้ที่จะงัดขึ้นมาวางให้เห็นชัดเจนอีกครั้ง
แต่คราวนี้ ไม่ใช่เป็นคำเตือนที่วางไว้สำหรับนักวิ่งหน้าใหม่เพื่อพัฒนาการวิ่งให้ดีขึ้น แต่กลายเป็นคำเตือนให้หน้าเก่าที่มุ่งหวังพัฒนาจิตวิญญาณที่งอกงามของตัวเอง
การมุ่งเป้าที่วงการ ที่กอปรด้วยความเอื้อรัก แต่ไม่ใช่ตนเองได้อะไรนั้นคือความที่ยิ่งใหญ่แยกแยะเพชรให้ออกจาก กรวดธรรมดา
.
.
กฤตย์ ทองคง
30 มีนาคม 2564
.
คนส่วนใหญ่ พอพบเด็กโอหังเข้าครั้งเดียว ก็ถอยกรูด แสดงว่ายังหนักแน่นไม่พอ
ไม่ใช่เราไม่สรุปบทเรียนและหัวดื้อ แต่แสดงการปักหลักมั่นคงอยู่ในหนทางที่ตรองแล้วว่าถูกต้องที่ต้องอดทน อย่างที่พระเจ้าอยู่หัว๙ ทรงเป็นตัวอย่าง
สิ่งที่เราต้องทำต่อไปคือ "ดัดแปลงการเข้าหา"
ในครั้งต่อไป เพราะอย่างไรเสียมันเป็นสิ่งที่ต้องสานก่อ
และไม่มีสิ่งดีหรือสิ่งเหมาะควรใด จะราบรื่น พับเพียบเรียบร้อยรอคอยเราโดยเราไม่ต้องดัดแปลงตัวตนเลย
ถึงที่สุดมันคือส่วนหนึ่งในการหล่อหลอมตัวเองใหม่หมด
เพลียนัก งอมจัด ย่อมโดนกันเสมอไม่เว้น ก็ผ่อนพักบ้างเพลาลงบ้าง แต่เลิกไม่ได้ แสดงว่าที่ผ่านมา เรายังมีการเข้าหาไม่ดีพอ
ศึกข้างหน้าใหญ่หลวงกว่านี้มีนัก
กับเพียงแต่เด็กโอหังคนเดียวจะมาเปลี่ยนเราได้ถึงเพียงนี้หรือ? ข้างหน้าที่กว่านี้ยังอีก
ควรอ่อนโยนและปลุกปลอบตัวเอง
รายที่โอหังก็เว้นไป ยังมีรายน่ารักอื่นอยู่เต็มประเทศ
อย่าใส่ใจกับผลไม้เน่า เพียงจับโยนทิ้งไปจากสายตาเราเท่านั้น อย่าไปกินไปแตะต้องอีก ก็เท่านั้นเอง ในตะกร้ายังมีผลไม้ลูกอื่นอีกมากมายให้ชื่นชม
ถึงที่สุด....
ไม่เพียงจารบอกกล่าวคนอื่นไว้
แต่เอาไว้เตือนตัวเองด้วยเช่นกัน
ขอคารวะทุกท่านครับ.....
