Monday, October 12, 2020

การวิ่งเป็นกระบวนการสะสม

 การวิ่งเป็นกระบวนการสะสม

.
.
โดย กฤตย์ ทองคง
.
.
การวิ่งเป็นกระบวนการสะสม
ทั้งในผลดี และผลร้าย
กว่าจะลดอ้วนได้ กว่าจะเข็งแรง
กว่าจะวิ่งได้แชมป์ นานปี
กว่าจะเจ็บก็เช่นกัน ไม่ใช่ทำผิดๆแล้วจะเจ็บทันที ไม่ยืดเส้น ไม่วอร์มอัพ
ไม่คูลดาวน์ อัดเลย ยังไม่เจ็บเลย มันต้องสะสม
คือเหตุผลที่อธิบายว่า ทำไมทำผิด แต่ผลร้ายไม่เกิด
คำเตือน ไม่จริงมั้ง? ลองดูตั้งหลายครั้งแล้ว ไม่เห็นเป็นไรเลย
จานชามตกพื้น บ้างก็แตก บ้างไม่แตกก็มี ก็ดีแล้วที่ไม่แตก แต่ต้องระวังต่อไป อย่าให้ตกอีก ไม่ใช่เป็นเรื่องที่ต้องทำบ่อยๆ โยนมันอีก เพื่อให้รู้ว่า ข้านี่แข็งแกร่ง ข้าทำได้ ไม่เห็นเป็นไรเลย
แบบนี้ ก็ "โพล๊ะ" เห็นมาไม่รู้กี่รายแล้ว
เลือกเอา..........

ไลฟ์สไตล์ของนักวิ่ง

 

ไลฟ์สไตล์ของนักวิ่ง

.

.

โดย   กฤตย์ ทองคง

.

.

มีนักวิ่งบางคน เอาความเป็นตัวนักวิ่งไปผูกติดกับ ไลฟ์สไตล์ที่เป็นแบบอย่างที่สังคมเข้าใจว่าเป็นนักวิ่ง  มากเกินไป  มากกว่าพฤติกรรมวิ่งในตัวของมันเอง

ถ้าจะเป็นนักวิ่งต้องใส่เสื้อผ้าแบบนี้  ต้องมี

ผ้าบัฟ  ต้องผูกข้อมือด้วยนากาแบบนี้

ต้องปรากฎตัวในสนามแข่งเป็นระยะๆ

คือต้องมีไลฟ์สไตล์จำเพาะ

แค่การวิ่งเองมันออกจะเป็นนามธรรมที่มองไม่เห็น 

ต้องมีขีดขั้น  มีสิ่งที่จับต้องได้ชัดเจน

เพราะลึกๆแล้ว  เรากลวง  เราต้องการสิ่งที่เราคิดว่าหนักแน่นกว่าตัวเรามาช่วยยืนยัน

ความคงอยู่  เพราะลึกๆ  เราไม่ถูกฝึกให้มองตัวเราเองด้วยสายตาเคารพและยอมรับ

เราถูกฝึกมาที่จะผูกตัวตนไว้กับสิ่งใหญ่โตอื่น

เพื่อให้มีพื้นที่ยืน

ที่ไม่ใช่เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ง่ายๆ  เราติดเคยชินมาตั้งแต่เด็กๆ

การตระหนักในตัวตนเป็นเรื่องที่เรามาเรียนรู้เอาเมื่อโตแล้ว  บางรายเอาเมื่อแก่

บางรายแก่แล้วก็ยังไม่สามารถก้าวมาถึงขั้นนี้ได้ด้วยซ้ำ

กฤตย์  ทองคง

12  ตุลาคม 2562

.

[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่