ไลฟ์สไตล์ของนักวิ่ง
.
.
โดย กฤตย์ ทองคง
.
.
มีนักวิ่งบางคน
เอาความเป็นตัวนักวิ่งไปผูกติดกับ ไลฟ์สไตล์ที่เป็นแบบอย่างที่สังคมเข้าใจว่าเป็นนักวิ่ง มากเกินไป
มากกว่าพฤติกรรมวิ่งในตัวของมันเอง
ถ้าจะเป็นนักวิ่งต้องใส่เสื้อผ้าแบบนี้ ต้องมี
ผ้าบัฟ ต้องผูกข้อมือด้วยนากาแบบนี้
ต้องปรากฎตัวในสนามแข่งเป็นระยะๆ
คือต้องมีไลฟ์สไตล์จำเพาะ
แค่การวิ่งเองมันออกจะเป็นนามธรรมที่มองไม่เห็น
ต้องมีขีดขั้น มีสิ่งที่จับต้องได้ชัดเจน
เพราะลึกๆแล้ว เรากลวง
เราต้องการสิ่งที่เราคิดว่าหนักแน่นกว่าตัวเรามาช่วยยืนยัน
ความคงอยู่ เพราะลึกๆ
เราไม่ถูกฝึกให้มองตัวเราเองด้วยสายตาเคารพและยอมรับ
เราถูกฝึกมาที่จะผูกตัวตนไว้กับสิ่งใหญ่โตอื่น
เพื่อให้มีพื้นที่ยืน
ที่ไม่ใช่เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ง่ายๆ เราติดเคยชินมาตั้งแต่เด็กๆ
การตระหนักในตัวตนเป็นเรื่องที่เรามาเรียนรู้เอาเมื่อโตแล้ว บางรายเอาเมื่อแก่
บางรายแก่แล้วก็ยังไม่สามารถก้าวมาถึงขั้นนี้ได้ด้วยซ้ำ
กฤตย์ ทองคง
12 ตุลาคม 2562
.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.