หลังโรคระบาดผ่านไป บางคนอาจไม่กลับมา

หลังโรคระบาดผ่านไป บางคนอาจไม่กลับมา

.

.

โดย กฤตย์ ทองคง

.

.

เพียงไตรมาสแรกของปีหกสิบสาม พวกเราถูกบังคับให้เปลี่ยนกิจวัตรวิ่ง เป็นอื่นโดยไม่เต็มใจ แทบจะไม่มีนักวิ่งไหนเลย สามารถวิ่งได้อย่างเดิมโดยไม่ต้องปรับเปลี่ยนใดๆ

มีความเป็นไปได้ที่การเปลี่ยนทำเลวิ่งออกกำลังกาย และการเปลี่ยนชนิดการเผาผลาญอาจสร้างรูปรอยถาวรให้กับกิจวัตรหลังโรคระบาดผ่านไป

แทนที่จะกลับไปวิ่งที่เดิม แทนที่จะฝึกเหมือนเดิม แต่รูปรอยกิจวัตรใหม่ที่มาทดแทนชั่วคราว กลายเป็นพฤติกรรมหลักเสียเลย สถานการณ์ที่กลับเป็นปกติแล้ว แต่เราไม่เปลี่ยนกลับ คงมีกันพอสมควร

อาจเป็นเพราะ การทดลองพฤติกรรมใหม่ๆ กลับสามารถตอบโจทย์ตัวเราที่ลึกได้กว่าเดิม

ต้องระวังให้ดี ว่าของใหม่ที่จะมีมา ต้องตอบสนองเป้าหมายรวมของเราได้ ต้องทำให้เรารักษาการวิ่งอยู่ให้ได้ แม้การวิ่งจะเปลี่ยนไป แต่ยังต้องวิ่งอยู่ หรือถ้าไม่วิ่งแล้ว แต่กิจกรรมใดที่จะเข้ามาทดแทนการวิ่ง ต้องนำชีวิตที่ไพบูลย์ มาได้ด้วย

จะมีคุณค่าใหม่ใดๆดีกว่าที่จะเข้ามาทดแทนจนถึงกับต้องเลิกวิ่งไป มีรึ ???

ถ้ามี ลองเข้ามาแลกเปลี่ยนดู เพื่อคนอื่นจะได้ร่วมอภิปราย ตัวเองต้นเรื่องอาจจะได้มุมพินิจใหม่ๆที่ละเอียดอ่อนกว่าการตริตรองโดยลำพัง

.

.

ทำเลวิ่งใหม่ของผู้เขียนพบโดยบังเอิญเมื่อถูกถอนรากจากทำเลวิ่งเดิม กลับพบที่วิ่งใหม่ที่ให้ร่มเงากับเราได้ขณะวิ่งตั้งแต่บ่ายสามโมง ที่หาไม่ได้ในที่อื่นใด

.

บทความนี้เป็นบทความสดจริงๆ แบบไร้กระดาษร่างใดๆ

ลงแต่แรกไม่ได้เป็นบทความ เป็นแค่กลุ่มของประโยคปรารภเท่านั้นเอง ในความคิดที่ว่า การเปลี่ยนแปลงนี้ดูเผินๆเป็นชั่วคราวจนกว่าจะหายระบาด แต่สิ่งที่เราต้องเผชิญหน้า มันก่อความเปลี่ยนแปลงเราลึกซึ้งกว่าที่คาดหมาย

มีความเป็นไปได้ ที่จะเปลี่ยนแปลงอย่างถาวรในบางราย

แต่เนื้อหาผ่านการเติมสมบูรณ์ ผ่านการแก้ไข ตรงลัดจากสมองสู่เครื่องพิมพ์เลย หน้าตาจึงเป็นบทความขึ้นมาทีละน้อย กลางดึกคืนวาน ที่หลายคนหลับหมดแล้ว

ภาพประกอบไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องการระบาดใดๆ แต่อารมณ์ของภาพมันหม่นมัวและสร้างริ้วรอยความไม่มั่นใจ

นั่น...สำหรับอารมณ์แล้ว ไปทางเดียวกันเลย

.

ที่บอกว่าหลายคนอาจไม่ได้กลับมา ผู้เขียนไม่ได้ตั้งใจหมายความว่าเขาตายนะ

หมายความเพียงว่า เขาพบหนทางใหม่โดยไม่ได้ตั้งใจจากการถูกบังคับให้เปลี่ยนพฤติกรรมออกกำลังกาย และไปๆมาๆ ตอบสนองเขาได้ดีกว่าเดิม

.

และแล้ว ก็มีพวกเราบางคนที่ "เจิ่น" จากหยุด Covid ไป เพราะมันหยุดนานระดับหนึ่ง ยังผลให้ พอผ่อนคลาย Covid พบว่า เรา "ต่อไม่ติดแล้ว"

ที่คือเมนหลักไอเดียบทความนี้ เพียงแต่ไม่ได้กล่าวถึงตรงๆ

ก็ต้องจัดตั้งกันใหม่ ถ้าคุณเห็นว่า "การวิ่งมันดีจริง"

เป็นเรื่องที่อาจมีความแตกต่างกันไปแต่ละราย

มีกิจกรรมทางกาย ที่ทดแทนออกกำลังได้หรือไม่

ถ้ามี การกลับไปวิ่ง(ถ้ามันฝืน) ก็ไม่จำเป็น

แต่ถ้าไม่มี การกลับไปวิ่งน่าจะจำเป็น

จงเลียนแบบการวิ่งครั้งแรกของเรา เราเริ่มฝ่าความเคยชินออกมาได้อย่างไร เลียนแบบกลับไปอีกครั้ง

.

ทำใจไว้เลยว่า ตลอดการวิ่งจนบรรทัดสุดท้าย หนีการรับมือตกฟิตไม่พ้นเลย

ไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่ง

.

ทั้งหมดเป็นกระบวนการทำความกระจ่างชัดในตัวเราเอง เราเป็นใคร มาจากไหน จะไปไหน และมีคุณค่าประมาณใด มีความเด็ดเดี่ยวแค่ไหน น่าเลื่อมในหรือไม่เพียงใด เราจะได้รู้กัน

ในอีกด้านหนึ่ง การวิ่งมันดีเช่นนั้เอง มันเอื้อให้เราประจักษ์ตัวตนชัดแจ้งด้วย

[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่