ความปิติจากการทำได้

ความปิติจากการทำได้

.

.

โดย กฤตย์ ทองคง

.

.

ระดับการคาดหวังจากการพัฒนาวิ่งที่เหมาะสม ที่มีความเป็นไปได้จริง จะเป็นเงื่อนไขที่เอื้อให้ตัวเองมีความสุขปิติจากการวิ่ง

ไม่ว่าจะวิ่งได้เร็วขนาดไหน ก็ไร้ความหมาย ถ้าผู้วิ่งไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองทำได้

นั่นคือปัญหาวิ่งไม่ได้เกิดจากเทคนิคการฝึกปรับปรุงฝีเท้าแต่ประการใดมากกว่าปัญหาจิตใจ ที่เราเสพติดวิธีคิดมาจากโลกทุนนิยมประจำวัน More is better ได้แล้วได้อีก มากแล้ว มากยิ่งขึ้นไปอีกยิ่งดีใหญ่

แล้วเอาวิธีคิดเช่นนี้มาใช้กับการวิ่งอดิเรกของตัวเอง

เมื่อเป้าหมายสูงเลยทำยาก เมื่อทำไม่สำเร็จ ก็เสพทุกข์หรือไม่สุขเท่าที่ควรจะเป็น

กล่าวอย่างง่ายๆ การพัฒนาถ้่าคาดหวังนิดหน่อย จะทำได้ง่ายกว่า ถ้าคาดหวังการพัฒนาสูงสเต็ป เราจะทำได้ยาก ทั้งๆที่เราจะมีความสุขเหมือนกัน ไม่ว่าจะมีขั้นบันไดนั้นสูงขนาดไหน

ความฉลาด คือการเซ็ทเป้าหมายแต่ละขั้นให้สูงขึ้นนิดเดียว และการบ้านคือ "จงทำมันให้ได้"

ผลทางอ้อมอีกประการคือ การแช่เย็น (Repeat)กลับยิ่งอุ่นใจมากยิ่งขึ้น

จงเตือนตัวเองเสมอว่า ไม่ว่าเราจะวิ่งได้เวลาเท่าใด เราต้องมีความสุขจากที่เราทำได้นั้น

ขั้นสเต็ปที่เราพัฒนาได้สูงก็สุขเท่าๆกันกับขั้นเตี้ย

ดังนั้นเราควรฉลาดมีความสุขหลายครั้งดีกว่าครั้งเดียวหรือน้อยครั้งใช่หรือไม่

.

.

กฤตย์ ทองคง

21 กุมภาพันธ์ 2563

.

.

[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่