อย่าให้การเลื่อนของสนามอีเวนต์ เพราะโควิดมีผลต่อเป้าหมายวิ่ง

 อย่าให้การเลื่อนของสนามอีเวนต์

เพราะโควิดมีผลต่อเป้าหมายวิ่ง

.

.

โดย   กฤตย์ ทองคง

.

.

ถ้าเราควรตั้งมั่นในอดิเรกที่เรารัก  เราต้องพร้อมเสมอต่ออุปสรรคที่เขามา

เอาละ...ตอนนี้เราวิ่ง  วิ่งคือกิจกรรมที่เราเลือก ในขณะที่โควิดยังไม่จางคลาย

ลำพังแล้ว โควิดไม่น่าจะมีผลกับวิ่ง  อย่าลืมนะว่า  กิจกรรมที่เรากำลังเล่นอยู่  เป็นปัจเจกกีฬา  มิใช่กีฬารวมหมู่  ที่ต้องใกล้ชิดกัน

แต่ถ้าโควิดมันจะทำให้รูปรอยการวิ่งของเราผิดเพี้ยนไป  ก็สมควรที่จะกลับมาทบทวนถึงการจัดการของเราต่อการวิ่งใหม่อีกครั้ง

เนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด  ทำให้พวกเรามีข้อจำกัดในการซ้อมที่จะไม่สามารถทำแบบเดิมๆได้  สนามถูกจำกัดการใช้ทั้งสนามซ้อมและสนามแข่ง  พฤติกรรมวิ่งต้องถูกทำให้ห่างกัน

บางสนามถูกยกเลิก  หลายคนสูญเสียเป้าหมาย  เป็นเรื่องที่น่าคิดว่า  การคงอยู่ของสนามจัดอีเวนต์แข่งขันกลายเป็นเป้าหมายวิ่งเสียเองไปได้อย่างไร

ทั้งๆที่สนามดั้งเดิมแท้ๆ เป็นเพียงแค่เครื่องมือนัดพบเจอกันและทดสอบฝีเท้าจากการที่ได้กลับไปฝึกบ้านใครบ้านมันมาพักหนึ่ง แล้วผลมันมันเป็นอย่างไร

 และไม่ว่าผลมันจะออกมาแบบไหน เข้าข้างเราหรือไม่  ก็ไม่ใช่เรื่องที่เราควรจะเอามาแหน่งหน่ายต่อพวกเรากันเองหรือแหนงหน่ายต่อตัวการวิ่ง  เราเล่นกับมันอย่างไม่ติดยึด  ผลออกมาชนะก็ได้ แพ้ก็ย่อมได้  มันเป็นมายา  ที่เราอยู่กับมายานั้นอย่างเปี่ยมความเข้าใจ

ผมยังนึกไม่ออกเลยว่า ความสามารถวิ่งได้ไม่เร็วของใคร ควรจะเป็นต้นเหตุให้เราเลือกคบกับใครหรือไม่  หรือเป้าหมายเพื่อพลานามัย ต้องวิ่งให้เร็ว ก็ไม่เคยได้ยิน  แต่กลับมีสำเนียงพร่ำเตือนเสียด้วยว่าต้องวิ่งช้าๆด้วยซ้ำ

ดังนั้น ตัวสนามอีเวนต์ จึงย่อมไม่มีทางที่จะใช่ตัวเป้าหมายที่เหมาะควรใดของการวิ่งเลย  โดยความหมายทางปรัชญาตัวของมันเอง

แต่ในโมงยามนี้ เราถูกผลักไสเข้ามาถึงยุคที่สนามอีเวนต์ต่างๆถูกจำกัดลง  กลับมีผลต่อการวิ่งเชียวหรือ  นี่จะเป็นแสดงประจักษ์หรือไม่ว่า

ที่ผ่านมา  เราวิ่งอยู่  เพราะการคงมีสนามอยู่เท่านั้นเอง  การวิ่งที่เคยเป็นตัวตั้ง และสนามอีเวนต์เป็นตัวตาม  กลับสลับกันเสียอย่างนั้น กลายเป็น สนามอีเวนต์เป็นตัวตั้ง และการคงอยู่ของการวิ่งพวกเรากลับเป็นตัวแปรตาม  ไปรับใช้มัน !!!

บัดซบ !!!

เมื่อมีสถานการณ์โควิดให้มาต้องระวัง  สนามจึงถูกคุมกำเนิด ถูกเว้นวรรค  ถูกเลื่อนเวลานัดหมาย  เราเลยไม่รู้จะวิ่งไปทำไม !!!

พวกเราเลื่อนเปื้อนกันไปถึงขนาดนี้แล้วหรือ ?  เราเอาสุขภาวะที่สมบูรณ์ขึ้นจากการวิ่งไปไว้เสียที่ไหน  ชีวิตที่ไพบูลย์ตรงๆจากการวิ่งโดยไม่ต้องมีสนาม  ไม่มีอยู่แล้วหรอกหรือ ?

การวิ่งที่เคยช่วยให้เราหยั่งถึงศักยภาพแห่งการพัฒนาที่สูงสุดของตัวเราเองว่าสูงที่สุดมันอยู่ตรงไหน  ไร้ความหมายเสียแล้วกระมัง

เราได้เอาสองสามสิ่งข้างบนไปไว้เสียที่ไหน หรือว่าที่ผ่านมา  มันไม่เคยมีอยู่ ?!!!

นี่ขนาดเพียงสนามอีเวนต์เลื่อนกำหนดนัดหมายเท่านั้นเอง ก็มีผลต่อการฝึกซ้อมของเราให้จางคลายลงขนาดนี้แล้ว  ทั้งๆที่สถานการณ์นี้กลับขยายเวลาให้เรามีการแช่เย็น (Repeat) ซ้ำอันน่าจะยิ่งสร้างความั่นใจในผลการฝึกซ้อมยิ่งขึ้นเสียอีก  เรากลับไม่ใช้มันให้เป็นประโยชน์  คุณกำลังใส่แว่นตาอะไรอยู่ !!!

นี่เท่ากับเป็นการบอกไบ้พวกเราโดยนัยแล้วว่า  พวกเราได้ผูกชีวิตวิ่งผนึกแน่นกับการคงอยู่ของสนามอีเวนต์ จนแกะไม่ออก

ถ้่าจะว่าถึงความผิด  มันไม่มีผิดหรอก  ไม่ผิดกฎหมาย  ไม่ผิดกฎศีลธรรมใดๆ  และไม่ได้มีกติกาใดห้ามไว้

แต่เรากำลังแสดงตัวอย่างเงียบๆถึงระดับที่เรามั่นคงต่อการวิ่งว่า  จริงๆแล้ว  เราผิวเผินต่อการวิ่งขนาดไหน  ยังไม่ต้องก้าวล่วงไปจนถึง  "การวิ่งตลอดอายุขัย" ที่สูงส่งใดๆเลย

ที่นานขนาดตลอดชีวิตนั้น ยังจะมีอะไรที่หนักหนา มาเป็นอุปสรรคยิ่งกว่านี้อีกมากนัก  ถึงตอนนั้น  เราจะผ่านมันไปได้อย่างไร  ท่ามกลางต้นทุนสติปัญญาที่หยั่งสัจจะได้เพียงเท่านี้เอง

เป็นเรื่องที่น่าคิดว่า เราจะยังคงต่อเนื่องพฤติกรรมวิ่งตอนนั้นได้หรือเปล่า  ถ้าเราหมดเงื่อนไขการสมัครวิ่งแล้ว

เราได้แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่า  เราพร้อมต่อการ "เลิกวิ่ง"ได้เสมอ  ถ้ามีอะไรๆคลี่คลายออกที่ไม่เหมือนเดิม !!!!!

.

.

กฤตย์  ทองคง

30  ธันวาคม  2563

.

มีความแตกต่างกันมากพอสมควรระหว่างการซ้อมกับอีเวนต์ที่สมัครแข่งขัน

สนามอีเวนต์จะกระตุ้นให้เราเตลิดไปด้วยแรงกว่าที่เราคาดคิด ในขณะที่การซ้อม จะมีเพียงบางวัน บาง Session เท่านั้นที่แรงขนาดนั้น

ความแรงที่เราเลือกลงใน Sessionใด ย่อมมีผลต่อเป้าหมายว่าเพื่อจะเอาไปพัฒนาอะไร

อย่าเข้าใจว่าทุกการฝึกมันพัฒนาขึ้นให้เร็วเหมือนกัน

บางวันการฝึกไม่ได้เอื้อให้เร็ว แต่อึดขึ้น

บางฝึกพัฒนาประสาท Neuromuscular Coordinator บางการฝึกช่วยสร้างความเหนียว Core body

การฝึกเร็วเป็นเพียงกุญแจดอกเดียวในพวงกุญแจแห่งความสำเร็จ ที่เราจะใกล้เข้าไปในห้องสุกดิบก่อนจะถึงห้องขุมทรัพย์อีกทอดหนึ่ง

การไปสนามอีเวนต์จึงไม่ทีทางที่จะทดแทนการซ้อมได้เลย

.

แต่ถ้าโลกมันหมุนไปในทิศทางที่เราไม่ได้อยากให้ออกมาในรูปนั้น เราก็ต้องปรับตัว

อยู่กับมันให้ได้ โดยเดือดร้อนสิ้นเปลืองให้น้อยที่สุด

บริษัทการค้าเริ่มตาเป็นประกายจากตัวเลขผู้มีอำนาจซื้อมากมากระจุกตัวกันอยู่ที่การวิ่งตามการบูมในปีหลังๆมานี้อย่างต่อเนื่องมากกว่าชนิดกีฬาอื่น

พวกเขาต้องพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะดึงโน้มน้าวตลาดให้้เห็นความจำเป็นมาซื้อสินค้าของเขา ไม่ว่ามันเป็นจริงหรือไม่ก็ตาม

เงินซื้อได้ทั้งนั้น นักวิชาการที่พร้อมจะยกเอาวิจัยที่น่าเชื่อถือมาสนับสนุนว่า "ของมันต้องซื้อ"

อะไรต่างหาก ถ้ามันขายได้ จงตามมันไป ไม่ว่ามันจะเป็นปีศาจ ซาตาน หรือคัมภีร์ที่งดงามใดๆ

นักวิ่งต้องตื่น , รู้ทัน และมี awareness ไม่ใช่เขาเปิดเพลงอะไร ก็ลุกขึ้นเต้นให้เข้ากับจังหวะที่เขากำหนด

[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่