การปรับตารางวิ่่ง1.
.
.
โดย กฤตย์ ทองคง
.
.
การปรรับตารางวิ่งไม่มีสูตรสำเร็จ
จะปรับเอาอะไรไว้ตรงไหนได้ทั้งนั้น เพียงแค่ให้ธำรงหลักการสำคัญเอาไว้
กระจายความเข้มข้นฝึกไปให้ทั่ว
อย่าให้กระจุกตัว รวมทั้งรู้จักใช้วันหยุดและวันเบาสลับระหว่าง Key Sessions ต่างๆ หล่อเลี้ยงการฝึกให้ทรงตัวต่อเนื่องไปพร้อมๆกับกิจกรรมในบริบทชีวิตอย่างอื่นๆที่ไม่ใช่การวิ่งให้ดำเนินไปด้วยความราบรื่น
ใช่หรือไม่
นักวิ่งไม่ใช่เกิดมาเพื่อวิ่งอย่างเดียว เอาแต่วิ่งๆเท่านั้น แต่ยังมีกิจกรรมอื่นๆตั้งร้อยแปด
ทั้งการงาน การครอบครัว และงานอดิเรกอื่นๆ
เราต้องสามารถบรรสานสอดคล้องทุกกิจกรรมให้ไหลต่อเนื่อง
ไม่ใช่เก่งแต่วิ่ง แต่ห่างเหินกับลูกๆ
สิ่งที่ยากก็คือ
ความจำเป็นที่เราต้องก้าวเข้าไปโอบอุ้มรับผิดชอบไม่สามารถระบุล่วงหน้าได้นานนัก
เกือบทุกอย่างต้องรอให้ใกล้เข้ามาจึงพอจะรู้ได้ว่า ทำอะไรเมื่อไรแน่
นั่นคือ ตารางวิ่งกำหนดแน่นอน ไม่มีทางได้เลย แค่คร่าวๆเท่านั้น
ตรงนี้
วินงวินัยไม่เกี่ยว ตั้งใจให้มั่น ยังไงก็ทำไม่ได้ ไม่ได้ขึ้นกับเรา แต่กับสิ่งภายนอกมัส่วนกำหนดด้วยค่อนข้างมาก
ตารางวิ่ง แท้จริงสถานะของมันก็คือ "ตราบใดหากไม่มีภารกิจจรเข้ามาขัดจังหวะ
เราตั้งใจจะฝึก Sessions
นี้ หรือเราจะพักวันนั้น" ตั้งลอยๆไว้เป็นตุ๊กตา
เมื่อใกล้วันเข้ามา
กำหนดภารกิจจรเข้ามาวันใด(อย่างเสมอๆด้วย)
เราก็สามารถกำหนดตารางวิ่งจริงเพื่อให้สอดรับขึ้นภายหลัง
หลักการวิ่งสำคัญมีอยู่ประการหนึ่งว่า
อย่าให้
Sessions
หนักต่อหนัก
ให้มีเบาหรือหยุดสลับ
แม้ที่ผิดจากนี้ หนักอาจต่อหนักนั้น ก็ควรจะมีหนักจริงเพียงหนึ่งเดียว
อีกหนึ่งหย่อนแผ่วลงบ้างอย่าให้เท่ากัน
แม้
Sesion
ที่เบาลงนั้นไม่ถึงกับ easy เสียทีเดียว แต่ก็อย่าให้เป็น Hard Session ติดกันทั้งสองวัน
ติ้ดต่าง
เรารู้ล่วงหน้าแล้วว่า วันที่ 4 เราต้องไปทำภารกิจ ไม่มีเวลาที่จะวิ่ง
เราจึงต้องตบวันที่
4 ที่เคยเขียนในตารางให้เป็นวันหยุด จะได้ทำภารกิจอย่างราบรื่นไม่กังวล
นั่นคือตารางวิ่งวันที่
3 ควรปรับเปลี่ยนเป็นหนักวันนั้น Hard Session แต่จะเป็น
อะไร Hard ต้องไปคิดเอาเอง
จะเป็นขอด Interval หรือ Hill running ก็แล้วแต่
นั่นคือวันที่
2 ก่อนหน้านั้นขึ้นไปอีก เราต้องทำให้เรามีความสดให้มีเชื้อมูลสำหรับงานหนักวันที่
3 ด้วยการเบา Easy กำหนดใดๆไว้แล้ว
ต้องทำตามนั้นให้ได้ มาสนามแล้ว
ตรงนี้ต้องใช้วินัย
เพื่อนสหายวิ่งเขาไปเร็วกันก็ต้องปล่อยเขาไป อย่าซ่าไปอัดตามพวกเขา เดี๋ยววันที่ 3 เราแรงหนักไม่ถึงเป้าหมายฝึก
สหายวิ่งเหล่านั้นไม่ได้มีบริบทการฝึกเหมือนเรา
ถ้าเหมือนกันก็ไปด้วยกันได้
ถ้าต่างกันก็จำเป็นที่ต่างคนต่างฝึก
ไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสมนักที่ชมรมเดียวกัน จะควรนัดฝึกอะไรให้เหมือนๆกัน
เราต้องใช้วินัยการฝึกกับตัวเอง รู้จักควบคุมไม่ให้หลงใหลไปกับ Passion ฝึกรายวัน
หลายคน
วิ่งพัฒนามาตั้งไกลจนถึงป่านนี้ แต่ยังทำตัวไม่เป็น บริหารการฝึกไม่สำเร็จ ทำตัวลุ่มหลงการวิ่ง นี่คือ Passion ที่คิปโชเก้กล่าวด้วย ไม่เพีียงแต่เป็น Passion อื่นๆอย่างที่เราเข้าใจเซื่องๆ
.
.
จากตารางวิ่ง
วันที่ 2 ต้อง Easy
แล้ว อย่างที่อธิบายไป วันที่ 1 เราอาจอนุญาตให้ตัวเองไม่ Easy
ก็ได้ แต่ก็อย่าให้ถึงกับหนักนัก
เป็นกลางๆ(ถ้าเราไหว)(ต้องวิเคราะห์กันเป็นรายๆไป เช่นในรายสูงวัยแล้ว
การฟื้นตัวจะช้า อาจเป็น Easy 2 วันก็ได้ก็ไม่เลว
เพื่อจะได้สดดี อย่าเอาแต่นึกว่า เราจะซ้อมน้อยกว่าคนอื่น
หากคิดเช่นนั้นเราจะเข้าสู่ทางตัน
หลักการที่สำคัญกว่า
คือความเป็นตัวของเราเองอยู่ตรงไหน
ตรงนี้ต้องใช้ความสามารถแต่ละคนมาร่วมวินิจฉัยด้วย
แต่ถ้าจะย้อนหลังต่อไปให้ลึกกว่าวันที่
1 อาจเริ่มยากแล้วว่าวันที่ 30 ควรฝึกอะไร ต้องค่อยๆปรับไปตามแต่สถานการณ์แวดล้อมนั้นๆ
ให้ผู้วิ่งพยายามรักษา
pattern
นี้ไว้ ไม่ให้หลักการสำคัญหนักต่อเบา พักฟื้นที่พอเพียง
ไม่ถูกละเมิด
ทำนองเดียวกัน
นักวิ่งสามารถวางแผนตารางวิ่งวันหนักที่เราไม่สามารถเลี่ยงพ้นเช่นกำหนดวันแข่งที่สมัครไว้แล้ววันไหน
กำหนดนี้เราไม่ได้เลือก
แต่มาจากวันสมัครเป็นตัวตั้ง สมัครเมื่อไรปุ๊บ ระยะ Taper จะเกิดขึ้นอย่างอัตโนมัติ
หลังจากการครุ่นคิดต้องเคลียร์งานก่อนสมัครเสมอไป
และต้องพยายามฝึกอย่างที่รักษาภาวะกำหนดได้ พร้อมจับมือวันแข่งให้ได้
.
คำถามคือแข่งอะไร
21หรือ 42 เพราะเราต้องกำหนด Taper (เรียวแผนฝึกเพื่อกลับคืนความสดก่อนไปแข่งเพื่อให้เราได้ผลงานที่ดีที่สุด)
เช่นกำหนดวันแข่งวันที่
15 แข่งมาราธอน นั่นหมายความว่า ตั้งแต่วันที่ 1 เป็นต้นมา เราจะต้องเข้าสู่ช่วง Taper แล้ว ตารางวิ่งจะต้องถูกเปลี่ยน ไม่ให้มีการฝึกหนักที่เป็น Hard
Session ใดๆอีกแล้ว ไม่ว่าที่ผ่านมาเราจะฝึกได้ขนาดไหนก็ตาม
ได้แค่ไหนก็ต้องได้เท่านั้น
แต่
Taper
ไม่ได้หมายความต้องหยุดวิ่งเสียทีเดียว
แต่จัดความเข้มข้นฝึกให้ทยอยจางลง จนถึงวันแข่งให้เราสดมากที่สุด
แผนฝึก
Taper
เป็นอย่างไรใน 15 วัน ไม่ขอกล่าวในบทความนี้ เพราะ Theme ของบทความนี้ว่าด้วยเรื่องการปรับตารางวิ่ง ไม่ใช่เรื่อง Taper
อนุมานว่าผู้อ่านต้องรู้แล้วว่า
Taper
ทำอย่างไร นั่นคือ เราต้องวางแผน 2
สัปดาห์สุดท้ายกอนแข่งว่าวันไหนมีกิจกรรม Taper อะไรบ้างและอย่างไร
อย่าทำตัวถะโหล่อวดขิงฝึกกับสหายวิ่ง
ใครจะอวดเก่งแข่งทุกสัปดาห์
ก็อย่าตามเขาไป คนเราและเป้าหมายวิ่งมันเหมือนกันที่ไหน เขาอะไรมันเรื่องของเขา
เราเป็นเราต้องรู้ตัว และเลือกที่จะปกครองตัวเองให้ได้
.
นักวิ่งถนนไทยเช้าวันอาทิตย์
ควรจัดการกับตัวเองให้ได้กับช่วงตุลา พฤศจิกา จนถึงมกรา
ว่าเราจะเอาอย่างไรกับตัวเอง
สนามเขาชะโงกปลายตุลา
ต่อสนามกรุงเทพมาราธอนพฤศจิกา และสนามจอมบึงต้นปี ติดๆกันเป็น patternนี้มานานกว่า 10 ปีแล้ว ไม่ใช่เพิ่งเป็น
นักวิ่งถนนเช้าวันอาทิตย์ควรเตรียมตัวแล้วว่าเราจะเลือกอะไร
ใดเป็นงานหลักเป็นสนามเป้าหมาย ใดเป็นสนามผ่านแค่เก็บเหรียญ หรือจะเว้นงานไหน
เลือกแสดงผลงานสูงที่สุดไว้ที่สนามไหน
ไม่ใช่วิ่งมั่วกันเปรอะไปหมดอย่างที่เห็นเป็นอยู่
ค่าที่ว่าทั้งสามงานนี้จัดในช่วงไตรมาสเดียวกัน
การฟื้นตัวจากงานหนักนักวิ่งอาจทำได้ไม่ดีนัก
ช่วงนี้อย่าคาดหวังเป็นช่วงระยะฝึกเพิ่มใดๆเลย ถ้าจะลงทุกสนาม
พึงหลีกภาวะนี้ให้ดี
คือ ชะโงก 32 ก็จะเอา งานกรุงเทพ 42 ก็จะเอา งานระดับนี้ จะเอาเพียงมินิอายเพื่อน
ส่วนจอมบึงก็ต้องเอาเต็มอยู่แล้ว งานดั้งเดิม จะให้ต่ำกว่านี้ได้อย่างไร
ผลสุดท้ายไม่เอาอ่าวเลยทั้งสามงาน ควรวางสนามหนึ่งสนามใดลงน้อยลงสั้นสลับหว่างบ้างจะเป็นไอเดียที่ไม่เลว
สำหรับรายที่จะเก็บเหรียญ
.
อย่ามายกตัวอย่างให้ได้ยิน
คนโน้น คนนี้ ยังทำได้ ติดทุกงานด้วย พูดเช่นนี้
สะท้อนว่าผู้พูดยังไม่มีความแจ่มชัดในสิ่งที่ตัวเองเลือกทำ
อยู่ใกล้ๆอาจถูกเหวี่ยงเข้าให้ !!!
1)
เขาเป็นใครกัน !!!
2)
เราเป็นใครกัน !!!
วันคืนล่วงไป
จากเดือนเป็นปี
ควรให้เวลาหมักบ่มวุฒิภาวะทางสายตาเราไปพร้อมๆกับฝึกฝนร่างกาย
มองเกมให้ขาด วิเคราะห์ตนเองได้แม่นยำ
เอาตัวเองให้รอดจากสถานการณ์วิ่งที่เย้ายวนใจได้
สามารถต่อเนื่องวิ่งได้นานตลอดอายุขัย เป็นภาพใหญ่ที่ไม่พร่ามัว
.
.
กฤตย์
ทองคง
7
วันวาคม 2563
.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.