อย่าเห่อเร่งไปมาราธอนครั้งแรก

.

.

โดย กฤตย์ ทองคง

.

.

เป็นที่เข้าใจไม่ยากนักว่า มือใหม่เรื่องใดๆย่อมมาพร้อมกับความบ้าเห่อ ผู้เขียนก็เคยเป็น แต่สถานะตอนนี้ เราผ่านมาพอสมควรแล้วกับเขลานั้น นาทีนี้เป็นเรื่อง "บอกต่อ" กับน้องๆที่มาทีหลัง.....ว่า

"อย่าเร่งรีบไปมาราธอนกันนักเลย"

มาราธอน Cost มันสูงมากกว่าที่เราคิด มันต้องการต้นทุนเรือนร่างที่มากกว่ามินิ และฮาลฟ์

แต่พวกเรา พอเข้ามาเป็นสมาชิกวิ่งหน้าใหม่ ไม่มีแก่ใจจะฝึกแผนสิบโล ฝึกฮาลฟ์ให้ดีขึ้นแล้ว ตัวตนอยู่ทางนึง แต่ใจไปโน่นแล้ว "มาราธอน" หูอื้อไปหมดกับคำเตือนต่างๆ

กำลังจะบอกว่า มาราธอน ควรเป็นของคนที่ควรจะเข้าฝักมาระดับหนึ่งแล้ว ไม่ใช่สำหรับคนเพิ่งเข้ามาสิบโลไม่กี่ครั้ง มา ฮาลฟ์ไม่กี่หน จะไปมาราธอนแระ

สูตรมาราธอนของคนหน้าใหม่เหล่านั้น ไม่ใช่ผลิตมาสำหรับเชิญชวนมากกว่า ผลิตขึ้นมาเพราะห้ามปรามไม่เคยสำเร็จ จึงออกแบบมาสำหรับคนที่ละอ่อนแต่กระสันต์เป็นมาราธอนเน่อร์จนตัวสั่น ให้เอาไปฝึกให้มีอะไรติดตัวบ้างดีกว่าไม่มีอะไรเลยก่อนที่จะไปเจอของจริง

ลองครั้งแรกแล้วพอรู้ กลับเข้าบ้านช่อง บ้านใครบ้านมัน ฝึกปรือมินิ ฝึกหัดฮาลฟ์ให้ดีกว่าเดิมเสียก่อน แล้วค่อยไปครั้งที่สองมาราธอน

แม้ใครบางคนจะกระชับเวลาพรรษาวิ่ง กับ

การไปมาราธอนครั้งแรกน้อยกว่าคนทั่วไป แล้วยัง

รอดไม่บาดเจ็บ ก็จงอย่าถือเอาว่า สิ่งนี้ เป็นแนวทาง

แห่งความกล้าหาญ ความใจถึง ที่จะเป็นแบบอย่าง

ของการแอ่นอกรับกระสุน หรือแสกหัวรับกระบอง

.

มีความจำเป็นแค่ไหนที่เราจะต้อง finish มาราธอน

ภายในระยะเวลานั้นๆ..........

.

ภาษิตที่ว่านักรบย่อมมีบาดแผล เขาใช้กับนักรบที่เจ็บแล้ว ไม่ใช่สำหรับนักรบธรรมดาที่ยังไม่เจอ แต่ถวิลหาความเจ็บนั้นมา(เข้าใจเอาเองว่า) เอามาประดับเรือนกายมันเป็นเรื่องของความเขลาจนเกินไปมากกว่า

จึงเตือนมายังพวกเราว่า ประเด็นอยู่ที่มาใช่เร่งรีบ Finisher เอาเสื้อไปใส่ยืดสถานะความเท่ แต่อยู่ที่ว่า วิ่งมาราธอนแล้วได้ยั่งยืน วิ่งได้จนแก่ วิ่งตลอดอายุขัย ทำกันได้หรือเปล่า ถึงตรงนี้ มีไม่กี่ตัวเท่านั้นเอง เพราะวงการปล่อยให้เห่อกัน ไม่มีการเตือนไว้เลยนี่แหละ ผลลัพธ์มาราธอนก่อนอันควร มันใช้เวลานานกว่าจะเรียกบิลชำระหนี้ นานจนตอนได้รับบิล จะงง

เป็นห่วงชะตากรรมของผู้ที่เตลิดไปไม่ฟังคำเตือน พบว่า จุดจบข้างหน้ามักมีสหสัมพันธ์กับการเร่งรัดไปมาราธอนเร็วกว่าที่ควร

กลับไปถามตัวเองในคำถามเดิมที่ตั้งต้นวิ่งมาว่า "วิ่งเนี่ยะ จะเอาอะไร" อีกครั้ง ให้ดีเถิด

.

.

กฤตย์ ทองคง

22 พฤษภาคม 2563
=================================================================

บิลที่มาราธอนส่งให้เราชำระมีทั้งระยะสั้นและระยะยาว พวกเรามักจะประจักษ์กันในบิลระยะสั้นแบบที่ทะเลาะกับบันได และนั่งขี้แล้วลุกไม่ขึ้น แค่นั้นเอง นั่นเรื่องเล็ก

บิลใบใหญ่มีอยู่จริงที่จะต้องตามชำระมันมาอีกในกระแสธารพัฒนาการวิ่งข้างหน้า

อย่างเบา คือพัฒนาไม่ขึ้น หรือขึ้นไม่พอไม่สมกับความเพียรที่ลงไป ต่อการฝึกที่ถูกต้องด้วยกัน และนี่คือจุดที่ผมกล่าวถึงจุดอ่อนนักวิ่งไทยระดับตัวๆสู้ไทยด้วยกันสู้ได้ แต่แรงขึ้นไปอีก ปะทะกับตัวสากล จะฉีกพวกเขาไม่ออก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ ไปมาราธอนตอนยังเข้าฝักไม่พอ เมื่อครั้งยังต้นๆชีวิตวิ่ง

แต่อย่างหนักก็คือ รอยร้าวที่งำไว้ในอดีตจะออกมาโชว์ตัว

วิ่ง10 วิ่งได้ วิ่ง 21 วิ่งได้ แต่ลองยาวกว่า 21 เป็นเรื่องทุกที
=================================================================

แม้การเลือกเอาดีทางการวิ่งไม่ต้องเหมือนกันทุกคน บางคนเอาดีทาง 42 บางคนเอาดีทาง 21 ทาง 10 หรืออื่นๆ

แต่ในอีกด้านหนึ่ง แม้ใครที่จะไม่เลือกเอามาราธอนเลย แต่ควรลองเพื่อรู้เอาไว้ อย่างน้อยๆ สักครั้งหนึ่งในชีวิต ได้ดีหรือได้ห่วย ไม่ใช่ประเด็น

กำหนดมา พร้อมเมื่อไร เรากับตัวเราเองไม่ใช่เรากับใครหรือกับเวลาของใครกำหนด

จะได้รู้จักชีวิตจริง

================================================================


[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่