แนวปฏิบิติให้นักวิ่ง ทำตัวอย่างไรในวิกฤต Covid 19 นี้

แนวปฏิบิติให้นักวิ่ง
ทำตัวอย่างไรในวิกฤต Covid 19 นี้

.

ในความเห็นผู้เขียน ระยะนี้ไม่ใช่ระยะเวลาที่ควรจะซ้อมมากมายพัฒนาฝีเท้าให้รับกับสนามวันอาทิตย์ที่เลื่อนออก เมื่อกลับปกติมา จะได้พัฒนาแล้ว อย่างที่หลายคนแอบคิดกัน

ค่าที่ว่าพฤติกรรมเช่นนี้สุ่มเสี่ยงกับการฝึกหนัก มีค่าสหสัมพันธ์มากอยู่ระหว่างการตั้งใจฝึกกับภูมิต้านทานที่ลดลง

การหลบเลี่ยง Covid ที่สำคัญอย่างนึงคือใส่ใจที่ระดับภูมิต้านทานนี่เองนอกจากล้างมือและหน้ากากแล้ว

การเก็บตัวของทุกภาคส่วนสังคม Social distance ต้องลงมาถึงระดับผู้ออกกำลังกายประจำด้วยนี่เอง

รอเวลาให้ระยะเข้าสู่โหมดซาโรคภัยลงไปแล้วจะฝึกอะไรก็ค่อยว่ากันใหม่

แม้ว่าจะไม่ถึงกับขาดซ้อม ยังไปสวนสาธารณะที่เปิดโล่งไม่หนาแน่นยังได้อยู่ เพียงแต่เลี่ยงห้องแอร์ทั้งฟิตเนส และรถโิดยสารสาธารณะ

สถานะการนี้สอดรับอย่างยิ่งกับการหัดใช้จักรยานในเมืองที่ทุกกิจกรรมน้อยลงหมดทุกชนิดรวมทั้งการจราจรด้วย

รอเวลาให้เมฆหมอกผ่านไป ค่อยกลับมาฝึกอีกครั้ง

ประเด็นมันอยู่ที่ ในสถานการณ์หนึ่งๆ เรานักวิ่งจะพึงได้ประโยชน์อะไรมากกว่ากันระหว่างโหมซ้อมตอนจังหวะเลื่อนงานวิ่งและโรคแทรกง่ายจากภูมิต้านทานตกเพราะซ้อมหนัก หรือการ "จำศีล" ไปพร้อมๆกับสังคม

ลองไตร่ตรองดูครับ

กฤตย์ ทองคง

21 มีนาคม 2563

.

แม้กระทั่งงานแข่งที่ไม่เลื่อนที่อาจจะยังเหลืออยู่ ไม่ควรจะเข้าร่วมทั้งในมิติความสัมพันธ์ทางสังคม และการแข่งขันช่วงชิงใดๆ เพราะภูมิต้านทานที่ลดลงไม่ได้มาจากการฝึกเท่านั้น แต่การแข่งก็ด้วยเช่นกัน

สรุปความว่า ไม่ว่าผู้วิ่งมีเพื่อเป้าหมายอะไร ก็ควรเข้าโหมด"จำศีล" ให้หมดทั้งบ้านเมือง เพียงระยะหนึ่งเท่านั้นเอง คงไม่นานเกินทนหรอก

ทั้งเพื่อหลีกเลี่ยงการติดเอง และอาจทั้งเป็นพาหะโดยไม่รู้ตัว

.

ขนาดวิ่งภาวะปกติ เพื่อนนักวิ่งพวกเรายังถ่มสเลดกันเป็นนิสัยเลย ไม่ใช่เรื่อง Covid มากกว่าความประสาทเสีย

แล้วนิสัยถ่มนี้ จะว่าไป ไม่ว่าภาวะ Covid หรือไม่ ก็ควรเลิกเสียที สังคมมาไกลแล้ว สู่มาตรฐานไม่ควรถ่มใดๆเลย ทั้งCovid และ ไม่ Covid ด้วยซ้ำ บนพื้นถนนสาธารณะ

ขอมากไปหรือเปล่า ?!!!

.

แค่ซ้อมวิ่งขนาดกลางหรือเบา พอประคองสภาพตกฟิตให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยระงับการไปงานวิ่งใดๆอย่างใจสมัคร และไม่ถ่มใดๆเด็ดขาด

.

จะเอ่ยเรื่อง "ถ่ม" มาหลายครั้งแล้ว

แต่ยังไม่ได้เอ่ยเสียที

ไม่เอ่ยตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเอ่ยตอนไหนที่เหมาะกว่านี้แล้ว

.

คนที่ไปนั่งสนามหญ้าสวนสาธารณะ ขอแนะนำให้เข้าไปนั่งในสนามลึกๆหน่อย ไม่ใช่เพราะพวกเราจะถ่มได้สะดวก

แต่เพราะตัวของคุณเองจะได้ไม่นั่งทับหรือท้าวแขนไปเจอสเลดจากนักวิ่งที่ถ่มไว้ พวกเราไม่เห็นด้วยกับพฤติกรรมนี้

สเลดมักชุกริมถนนมากกว่ากลางถนน มักเป็นขอบๆ ไม่ไกลเกินกว่าแรงถ่มนั่นเอง

วอนเพื่อนนักวิ่งด้วย ให้เลิกไปเลย ไม่เพียงแค่ถ่มระมัดระวัง มีที่เดียวคือ ในคอห่านส้ม และชักโครกด้วย

[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่