การจัดกิจกรรมวิ่งในโควิด
.
.
โดย กฤตย์ ทองคง
.
.
เมื่อประมวลแนวทางจัดกิจกรรมวิ่งระหว่าง
การระบาดโควิด อย่างสั้นที่สุด แต่ให้ครอบคลุมกว้างที่สุด สามารถจุความหมายอยู่ในคำๆเดียว คำนั้นคือ "ห่าง"
ส่วนจะห่างอย่างไร หรือต้องมีกฏระเบียบห่างขนาดไหน ขอให้ทางฝ่ายผู้จัดไปดำริจัดการกันเอง เพราะคนทำงานอยู่ต่อหน้างาน ย่อมเข้าถึงความจำกัดของแต่ละสถานการณ์ สถานที่ หรือเงื่อนไขต่างๆมากที่สุด
ถ้าเมื่อบอกไปว่าต้องอยู่ในคอกสตาร์ทต้องห่างกันเท่านั้นเท่านี้ หรือการเข้าคิวรับอาหาร หรือกิจกรรมร่วมกันใดๆ มันยากที่จะเอาข้อกำหนดจากคนข้างนอกตัดสินเข้าไปว่าควรเป็นเท่าใด ความจำกัดในแต่ละสถานการณ์มันมี
เชื้อมันไม่ได้บอกว่าห่าง 2 เมตร แล้วจะโดดไม่ถึง
หรือใกล้มากๆ อาจไม่ติดก็ได้
มันต้องคุยกันด้วยสำเนียงสถิติศาสตร์ว่า "มีอัตราเสี่ยงมากขึ้นจากระยะยิ่งห่าง อันนี้ค่อนข้างจะแน่นอน
ผู้จัดต้องนำไปตริตรองเอง ว่าในแต่ละสถานที่ แต่ละสถานการณ์ แบบใดจะดีที่สุด การรอส่วนกลางตัดสินกำหนดคือความน่าจะไร้ประสิทธิภาพที่สุดด้วยซ้ำ
ภาพที่ออกมาน่าเป็นห่วงที่สุด เช่น กระจุกกันในคอกสตาร์ทยืนเนื้อคนติดๆกัน และกรูวิ่งออกมาพร้อมกัน ลมหายใจใส่กัน หรือกิจกรรมอื่นใดที่มีธรรมชาติมัินชิดกัน
สิ่งหนึ่งที่เป็นห่วงเอามากๆคือ แทบจะมีความเป็นไปไม่ได้เลย ที่จะปิดผ้าทั้งจมูกและปากในขณะวิ่ง นี่พูดในฐานะที่เราก็เป็นคนวิ่งคนหนึ่ง คนเคยวิ่งบอกข้อจำกัดได้ ปิดก็ไม่ได้ วิ่งอันตราย ไม่ปิดก็ไม่ได้ อย่างที่ทราบกัน
ตรงจุดนี้ประชาคมวิ่งเองยังหาคำตอบที่เป็นแนวทางที่ดีที่สุดยังไม่ได้ พวกเราหล่ะคิดกันอย่างไร?
อย่าเอ่ยว่า ก็เพียงไม่ไปวิ่งจนกว่าโควิดจะหมดไปเท่านั้นก็ได้แล้ว เพราะสังคมมันมีความซับซ้อนไม่อนุญาตให้เราจะตัดสินใจไปทางหนึ่งทางใดโดยปราศจากผลกระทบ เราจะยุติการวิ่งไปโดยสิ้นเชิง แม้เรื่องข้างต้นจะจบไป แต่กิจกรรมเศรษฐกิจ ยังมี คนเราต้องสานก่อต่อไป แต่จะไปในรูปไหนเท่านั้นเอง
ต่อให้แยกกันอยู่อย่างไร ลงโควิดมันจะมา มันก็กระทบกันหมด แม้จะห่างกันแล้ว ต่อให้ไม่มีโควิด ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำอย่างเดียว มันก็ยังแย่อยู่แล้ว ยิ่งสองอย่างมาซ้อนเหลื่อมในช่วงพร้อมกันเข้าด้วยอีก ยิ่งไม่ง่ายเลย
ทั้งนี้เพราะเราจะรอด ก็ต้องรอดไปด้วยกัน
ถ้าจะรับผลร้าย เราก็ต้องรับไปด้วยกันนั่นเอง
.
.
กฤตย์ ทองคง
8 พฤศจิกายน 2563
.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.