ดัชนีชี้วัดความเข้มข้นของการฝึกที่พอดีอย่างง่ายๆ

 ดัชนีชี้วัดความเข้มข้นของการฝึกที่พอดีอย่างง่ายๆ

.

.

โดย   กฤตย์ ทองคง

.

.

ถาม.....

อาจารย์ครับ ถ้าเรา Tempo สัก 10 กิโลแล้วพอจบเซ็ทเหนื่อยมาก

 ว่าจะพอล่ะ  แต่พอเราพักกินน้ำโน่นนี่นั่น ยืดเหยียดสัก 15-20 นาที

เรารู้สึกหายเหนื่อย  และรู้สึกว่ายังได้อีกหน่อย เราควรซ้อมต่อหรือพอ

ตามที่คิดแต่แรกครับผม

ไมตรี  นวลผกา

10  กันยายน  2563

ตอบ.....

ไมตรี นวลผกา "พอ"  ครับ  ไม่ต้องต่อ

ดัชนีวัดแผนฝึกคุณภาพมีหลายตัว

ตัวหนึ่งคือ  เมื่อจบ Key Session นั้นแล้ว ย่อมเหนื่อยอ่อน

และถ้าผู้ฝึกถามตัวเองว่า  อีกเที่ยวไหวไหม ต่ออีกสัก 5%-10% ของที่เราทำมาทั้งหมดนี้ไหวหรือไม่

เราต้องตอบว่า "ไหว"  แต่ไม่ต้องทำจริง  ถามเพื่อให้ตัวเองไม่กดแรงหนักเกินไปใน Sessionนั้นๆ

ความพอดี คือคำตอบ

ความพอดี ไม่ใช่อยู่กลางๆระหว่างมากกับน้อย  แต่ความพอดีในการฝึกอยู่ที่ค่อนข้างไปทางหมดแรง  แต่ต้องไม่หมดเกลี้ยง

การเทแรงจนหมดเกลี้ยงในการฝึก คือความผิดพลาด  ที่ไม่มีโค้ชที่ฉลาดคนใดทำกับเด็กของตนเอง

หากเขาควรตระหนักว่า  การฝึกนั้น แท้ที่จิงแล้วเป็นการจำลองการทำลายลง(เพื่อสร้างฟื้นตัวขึ้นมาใหม่)  ย่อมต้องเหลือระดับให้เป็นเชื้อมูลฟื้นตัวขึ้น 

การทำลายลงจนหมดเกลี้ยง  คือการทำลายลงจริงๆสิ้นเชิง  ที่ไม่ใช่จุดหมายฝึก

จุดหมายของการฝึกคือ  ทำลายเพื่อให้ฟื้น  สอนกลไกร่างกายให้พัฒนาการชดเชยในอนาคตต่อไป

ดัชนีง่ายๆคือ  การถามตัวเองหลังฝึกว่ายังทำต่ออีกหน่อยได้(ไม่เกลี้ยง)

ที่ตอบนี้คือ  ความหมายของการฝึกที่ Reaching maximum peak of training

ไม่ใช่ All out  เข้าใจให้ถูกต้องด้วยทุกคน

สรุป พอแล้ว  ไม่ต้องต่อ

ตัวอย่างของนักวิ่ง(ที่มักฝึกกันเอง ปราศจากโค้ชควบคุม)  ลงขอดกันจนเกลี้ยงแรง จบขอด  หมดโบ๋เบ๋  ทรงกายไม่อยู่  นอนแผ่หรากลางสนามหญ้า

1)  แผนฝึกเข้มไป  ไปแก้ตารางฝึก ให้แผ่วลงเพื่อ Reaching maximum peak of training

2)  ไม่ได้เกลี้ยงจริง  โชว์ฟอร์ม อวดสาว

90%  ที่เห็น เป็นประการนี้  สมควรได้สายนกหวีดจากคอผู้เป็นโค้ชหวดไม่ยั้ง

การวิ่งคือการฝึก  ไม่ใช่โอ่อวดใดๆ

แสดงว่าเด็กผู้ฝึก   "เอ็งยังต้องมีอะไรเรียนรู้อีกเยอะไอ้หนู"

กฤตย์  ทองคง

10  กันยายน  2563

.

มีผู้ควบคุมฝึกบางท่าน ถ้าเด็กที่มาวิ่งด้วยไ่ม่อ้วก ไม่ต้องกลับบ้าน เพราะแสดงวันนั้นยังไม่ถึงที่สุด ยังเหลือ

ไอเดียของท่านเหล่านั้น ต้องกดการฝึกให้ All out เชื่อว่า All out เท่านั้นจะให้ผลลัพธ์ที่น่าชื่นชม

ก็อยู่ที่ผู้อ่านจะเลือกที่ให้ความเชื่อถือไปกับ โมเดลฝึกแบบไหน แบบกฤตย์คือแบบนี้

แบบนั้นคือแบบนั้น

คุณต้องเลือกแล้ว

เลือกที่จะต้องเอาให้อ้วก ก็เชิญไปฝึกแบบนั้นครับ

แผนฝึกกฤตย์ ไม่ได้เหมาะกับทุกคน

.

"การอาเจียร" คือสัญญาณที่หลุดจากจุดฝึกที่พอดีนั่นเอง แต่เป็นไปในจุดที่สุดปลายไม้อีกข้างหนึ่ง

จุดที่ดีที่สุด Reaching max peak นั้นคือจุดที่ผูุ้ถามบรรยายมานั่นเอง ใช่เลย และหากเลยจุดนี้ไปอีก คือจุดอ้วก คือตำแหน่งที่บอกว่าเราเลยธงไปแล้ว

.

[บทความต้นเรื่อง]....กดที่นี่